ندارند . ما هم از باب اين‌كه ادراك نمىكنيم حقايق اين موجودات را ، ما هم محجوبيم ، و چون محجوبيم ، مطلع نيستيم ، و چون مطلع نيستيم ، خيال مىكنيم [ چيزى ] در كار نيست . خيلى چيزها را انسان خيال مىكند نيست و هست ، من و شما از آن اجنبى هستيم . الآن هم مىگويند يك چيزهايى معلوم شده است ، مثلًا در نباتات كه سابق همه مىگفتند اين‌ها مرده هستند ، حالا مىگويند كه با آنتن‌هايى كه هست از ريشه‌هاى درخت كه در آب جوش هست صداى هياهو [ مىشنوند ] . حالا اين راست باشد يا دروغ نمىدانم ؛ لكن عالم پر هياهو است . تمام عالم زنده است ، همه هم اسم اللَّه هستند . همه چيز اسم خداست . شما خودتان از اسماء اللَّه هستيد ، زبانتان هم از اسماء اللَّه است ، دستتان هم از اسماء اللَّه است . به اسم اللَّه « الْحَمْدُ لِلَّهِ » ، حمد هم كه مىكنيد اسم اللَّه است . زبان شما كه حركت مىكند اسم اللَّه هست ، از اين‌جا پا مىشويد ، مىرويد به منزلتان ، با اسم اللَّه مىرويد . نمىتوانيد تفكيك كنيد . خود شما اسم اللَّه هستيد ، حركات قلبتان هم اسم اللَّه است ، حركات نبضتان هم اسم اللَّه هست ، اين بادهايى كه وزيده مىشود همه اسم اللَّه‌اند . [ فناى اسم در مسمّا ] از اين جهت آيه شريفه محتملًا مىخواهد همين معنا را بفرمايد . در بسيارى از آيات ديگر هم هست كه باسم اللَّه كذا . . . ، صحبت از اسم اللَّه است . و همه چيز اسم اللَّه است ؛ يعنى حق است و اسماء اللَّه همه چيز اوست . اسم در مسمّاى خود فانى است . ما خيال مىكنيم كه خودمان يك استقلالى داريم ، يك چيزى هستيم . لكن اين‌طور نيست ، اگر آنى ، آن شعاع وجود كه